Ode aan de YP

In de afgelopen maanden zijn er verschillende onderwerpen aan bod gekomen die een beeld schetsen van de ontwikkeling van Young Professionals tijdens hun programma. Hierin zijn terugkerende thema’s te herkennen maar één onderwerp blijft naar mijn mening onderbelicht.

  • Opleidingen en trainingen: Mike schreef al over de training ‘Persoonlijk Excelleren’, maar ook trainingen zoals Lean Six Sigma Green Belt, Prince2 en ITIL v.3 dragen bij aan de steile leercurve van YP’s. De meeste van ons komen fris van de universiteit en zijn gewend aan het constant opnemen van nieuwe informatie. Leergierigheid is een kenmerk dat in ons allen terugkomt en het aanbod in trainingen is een van de manieren om de honger naar leren te stillen.
  • Opdrachten: Veel van ons maken het mee: de sprong in het diepe als je begint aan een nieuwe opdracht. Sebastiaan beschrijft in ‘De Young Professional Lifecycle’ welke fases je doorstaat wanneer je aan de slag gaat met de nieuwe klus. Één ding staat vast en dat is dat je tijdens je opdracht enorm veel leert. Niet alleen van de concrete taken en activiteiten, maar zeker ook van opdrachtgevers en een nieuwe werkomgeving.
  • Coaches: Iedere Young Professional is gezegend met een coach. In een eerdere vlog vertelt Mark Gerritsen hoe hij zijn YP’s coacht en tegelijk zelf leert. In tijden van nood, succes en sleur staat de coach klaar met advies om de situaties aan te pakken of wijze woorden om nog eens over na te denken tijdens de autorit naar huis aan het einde van je werkdag.

Een laatste thema wil ik in deze blog graag onder de aandacht brengen. Op moment van schrijven zit ik bijna anderhalf jaar in het programma en is er één bepaalde groep mensen die een enorme bijdrage aan mijn ontwikkeling heeft geleverd: de groep Young Professionals.

In mijn eerdere blogs heb ik al laten merken dat ik een fan ben van TEDtalks en ook deze keer trakteer ik jullie graag op een inspirerende video. Patrice Thompson omschrijft mijn collega YP’s perfect: passionate, motivated en keen to learn en in onze groep lopen zeker een paar ‘Eva the Diva’s’ (Millennials met een goed netwerk en een gedurfde en eigenzinnige houding). Mijn collega YP’s zijn ook zeker niet bang om hun ideeën te delen en om feedback te geven. Meer dan eens ben ik door hen aangesproken op mijn gedrag met zowel complimenten als verbeterpunten. Er heerst een open sfeer waarbij ontwikkeling bij iedereen hoog in het vaandel staat. Tijdens trainingen wordt ons geleerd hoe we het beste uit onszelf en elkaar halen door onder andere feedback technieken te oefenen en elkaars kerncompetenties te formuleren. In intervisie sessies houden we elkaar op de hoogte van de voortgang van onze ontwikkelpunten en grijpen we de kans om elkaar te voorzien van feedback. Daarnaast is het YP netwerk een ideale manier om in contact te komen met andere mensen, intern én extern. We zitten zo verspreid door het bedrijf dat iedereen je wel weer kan koppelen aan een ander persoon. Ook in de minder formele sferen leer ik veel van mijn collega’s. Even bijpraten met een kopje thee en informeren hoe de opdracht van anderen bevalt levert vaak veel interessante inzichten op. Tijdens de beroemde en beruchte YP borrels is het onvermijdelijk dat er gediscussieerd wordt over strategische vraagstukken en procesoptimalisatie. Al deze aspecten samengenomen maakt de groep YP’s voor mij een van de favoriete leerbronnen.

Sanni Kluitenberg

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *