Niets duurt voort behalve verandering

Het is al bijna Korclichématig door te stellen dat in de huidige tijd technologische veranderingen zich in rap tempo opvolgen. Denk bijvoorbeeld aan de uitrol van 2G, 3G, 4G en zelfs 5G in een kort tijdsbestek en de toenemende digitalisering en automatisering van werkprocessen binnen organisaties. Met al deze technologische veranderingen is het interessant om te kijken naar de adoptie van dergelijke technologieën. We blijven immers mensen en worden geconfronteerd met vele veranderingen die al dan niet omarmd kunnen, of zelfs moeten, worden.

In navolging van de blog van mijn collega Mike Baas, over resistance to change, wil ik in dit blog dieper ingaan op de adoptie van technologische verandering en de rol daarin van de change agent; de persoon die de adoptie van verandering in goede banen moet leiden.

Adoptie van technologie en innovatie

De één omarmt iets nieuws sneller dan de ander. Zo zijn er bijvoorbeeld mensen die na een nieuwe release massaal de Appleshops overspoelen om direct de beschikking te hebben over het nieuwste van het nieuwste. Daarnaast heb je de menigte die, om wat voor reden dan ook, langer wacht met de aanschaf van hetzelfde Apple product.

De ‘technology adoption life cycle’ maakt onderscheid in deze verschillende groepen die een nieuwe technologie of innovatie omarmen over tijd (Rogers, 1962).

Kor2

Zo zijn er enerzijds de ‘innovators’ en ‘early adopters’ die snel enthousiast zijn aangaande nieuwe technologieën en uit zijn op het ‘nieuwste van het nieuwste’. Anderzijds zijn er de ‘laggards’ (achterblijvers) die gekenmerkt worden door een hogere mate van risico-aversie. Het is niet verwonderlijk dat bij het initiëren van verbetertrajecten, wat inherent staat aan verandering, er bij deze laatste groep een uitdaging is om verandering teweeg te brengen – het overkomen van resistance to change. Aan de change agent de schone taak om deze weerstand te overkomen.

De ‘change agent’

In organisaties worden veel werkprocessen steeds meer gedigitaliseerd en/of geautomatiseerd, waardoor het cruciaal is de adoptie van technologie/innovatie in goede banen te leiden. Dit is de verantwoordelijkheid van de ‘change agent’. De change agent is een persoon of groep met de vaardigheden en kracht om verandering te stimuleren, faciliteren en te coördineren.

Vanuit de wetenschappelijke literatuur kunnen verschillende change agent types geïdentificeerd worden op basis van hun kenmerken en methodes of verandering te implementeren:

  • ‘Outside pressure type’
    • Voert veranderingen door van buitenaf
    • Is geen onderdeel van de te veranderen organisatie
    • Gebruikt zwaar geschut (radicaal), zoals demonstraties
  • ‘People-change-technology type’
    • Focust op het individu
    • Richt zich op het veranderen van gedrag van een groep individuen om de organisatie te veranderen
  • ‘Analysis-for-the-Top type’
    • Focust op het veranderen van de organisatiestructuur t.b.v. efficiëntie en output
    • Gebruikt analytische vaardigheden om structuur of technologie te veranderen
  • ‘Organization Development Type’
    • Focust op ‘zachte processen’ zoals communicatie, besluitvorming en interne relaties
    • Gebruikt een interventie strategie
    • Poogt de organisatiecultuur te veranderen

Er is nog weinig onderzoek gedaan naar welke type change agent in een bepaalde situatie het meest effectief is (Lunenberg, 2010). Wat wel duidelijk is, is dat elke veranderpoging onderhevig aan de relatie tussen de change agent en besluitnemers in een organisatie.

Kortom, niets duurt voort behalve verandering. Uitdaging is echter hoe verandering wordt omarmd.

Kor Stuut

Bronnen

Cameron, E., & Green, M. (2015). Making sense of change management: a complete guide to the models, tools and techniques of organizational change. Kogan Page Publishers.

Cummings, T. G., & Worley, C. G. (2014). Organization development and change. Cengage learning.

Lunenburg, F. C. (2010). Managing change: The role of the change agent. International Journal of Management, Business and Administration13(1), 1-6.

Rogers, Everett M. (1962). Diffusion of Innovations, Glencoe: Free Press.

Tschirky, H. (2011). Managing innovation-driven companies: Approaches in practice. New York, NY: Palgrave Macmillan

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *