Internet of Things

Het is een term die je bijna niet gemist kunt hebben het afgelopen jaar: Internet of Things. Iedereen moet er iets mee, iedereen wil er iets mee en als je alle literatuur moet geloven mis je compleet de aansluiting als je er nu niet iets mee aan het doen bent. Waar we het een jaar geleden nog allemaal over de Cloud hadden als dé ontwikkeling die alles gaat veranderen, zijn we nu tot de realisatie gekomen dat de Cloud slechts een onderdeel is van de ontwikkeling die heel veel zaken in ons leven gaat raken. Het enige probleem blijft dat het allemaal zo vaag is. Ik heb het over ontwikkelingen, aansluiting en zaken in ons leven die geraakt gaan worden, maar wat, waarom en hoe? Ik zal proberen in deze blog het idee van het Internet of Things (IoT) een beetje duidelijk te maken; wat is het, waar komt het vandaan en waar gaan we naar toe?

Om te beginnen is er een definitie die in mijn ogen de lading het best dekt: ”Het IoT is een metafoor voor een set van systemen waarbij directe menselijke interactie sterk is gereduceerd door verspreide systemen uit te rusten met sensoren die ons data laten verzamelen, beslissingen laten nemen en dingen laten aansturen in de fysieke wereld” (Microsoft). De set van systemen in dit geval zijn de ‘things’; de dingen die data verzamelen door fysieke verschijnselen in zijn omgeving te meten en deze omzetten in een digitaal signaal. Deze dingen worden vaak aangeduid als smart, slim of intelligent, maar wat in mijn ogen de lading beter dekt is de technische term Cyber-physical systems (CPS’s). CPS staan voor dingen die de link leggen tussen de fysieke wereld (licht, temperatuur, druk, etc.) en de cyber-wereld, waarin alles wordt uitgedrukt in enen en nullen. In de wereld van het IoT kunnen deze dingen elk object zijn, van T-shirts tot deurklinken, maar ook auto’s, gebouwen en zelfs mensen.

IoT_2

Het kunnen vangen en verzamelen van data is natuurlijk één ding, maar je hebt er pas wat aan als er ook een actie aan gekoppeld wordt. Als een ding in staat is zelf een actie te ondernemen aan de hand van input uit sensoren, zeggen we dat er enige intelligentie is of dat het ding slim is. Heel veel dingen die we dagelijks gebruiken bevatten al een lichte vorm van intelligentie, bijvoorbeeld een elektrische tandenborstel die een geluidssignaal geeft als je te hard poetst, of bevatten al een grotere mate van intelligentie, zoals je smartphone (vandaar de naam).

We hebben het in deze gevallen echter nog niet over het IoT, maar over ‘embedded computing’. Bij embedded computing is een ding voorzien van rekencapaciteit (processor en opslag), software om bepaalde acties uit te voeren en optioneel een verbinding met een netwerk zoals internet. De acties die het ding uitvoert worden alleen bepaald aan de hand van de informatie die het direct binnenkrijgt. Deze informatie kan komen uit sensoren in het ding zelf, aangeleverd door een gebruiker in de vorm van een commando of, wat steeds vaker voorkomt, de input komt binnen via een internetverbinding.

Eén van de bekendste voorbeelden van zo’n slim ding zijn slimme thermostaten. Deze zijn verbonden met het internet en kunnen op afstand met een App op je smartphone gemonitord en aangestuurd worden en zijn in sommige gevallen al in staat om de voorkeuren van een gebruiker te onthouden en daar op in te spelen. Het gaat hier al om hele slimme producten met verregaande functionaliteiten, maar ik geloof hierbij dat we nog steeds niet de essentie hebben benaderd van een product dat helemaal voldoet aan de principes van het IoT. We hebben wel een slim ding wat verbonden is met het internet, maar de aansturing is toch nog gewoon de gebruiker die in een applicatie een knop indrukt.

Waar we uiteindelijk met het IoT naar toe gaan is dat je niet als gebruiker input levert, maar dat de thermostaat aan de hand van een heleboel verschillende en verspreide systemen weet wat de temperatuur in je huis moet zijn. Denk hierbij aan een verbinding met je auto die een signaal stuurt als je wegrijdt van werk, een verbinding met de weersverwachting van het KNMI om te bepalen wat de omgevingstemperatuur is zodat je energiezuinig kan verwarmen, een verbinding met de verkeersdiensten, zodat de thermostaat weet wanneer je exact thuiskomt en misschien wel een verbinding met jouw lichaam, waarbij de gewenste kamertemperatuur wordt afgestemd aan je humeur. Al deze data wordt verzameld in de Cloud zodat deze overal beschikbaar is en ook de software die besluit hoe de temperatuur afgesteld moet worden, draait in de Cloud. Het verspreide systeem van CPS’s met internetverbinding, het feit dat alle diensten met elkaar kunnen communiceren, de opslag en rekenkracht in de Cloud en de mogelijkheid om te combineren en optimaliseren vormen gezamenlijk de basis van het IoT.

Het klinkt misschien als toekomstmuziek, maar er wordt hard gewerkt om dit allemaal mogelijk te maken en, zoals met de slimme thermostaten, zijn de eerste stappen al genomen. Er is een voorspelling van Gartner, Inc. dat in 2020 meer dan 26 miljard dingen een internetverbinding hebben en dit brengt, naast enorme voordelen voor het verzamelen van data, ook uitdagingen met zich mee met betrekking tot energievoorziening en een uniform protocol waarmee de dingen communiceren.

De ontwikkeling van goedkope en efficiënte draadloze energievoorziening (accu’s) loopt nog achter vergeleken met de ontwikkeling van processor en opslagkracht (vandaar dat je smartphone het maar één dag uithoudt). Zelfs al zou dat probleem snel opgelost worden, is er nog steeds een immense hoeveelheid energie nodig om 26 miljard slimme dingen van stroom te voorzien. De focus ligt dan ook nu bij de ontwikkelaars van hardware om deze zo energiezuinig als mogelijk te maken en andere energiebronnen te gebruiken, zoals kinetische energie of zonne-energie. Daarnaast heeft elke fabrikant van oorsprong een voorkeur voor een bepaald taaltje waarin gecommuniceerd wordt, wat het koppelen van datastromen niet altijd eenvoudig maakt. Er worden daarom door verschillende grote bedrijven op het gebied van hard- en softwareontwikkeling samengewerkt en standaarden opgezet zodat dit probleem in de toekomst verholpen kan worden en alles via een standaard IoT-protocol wordt verzonden.

De eerste stappen op het gebied van IoT worden nu genomen, bedrijven zijn bezig met het bepalen van hun IoT-strategie en ook Koning & Hartman maakt de eerste stappen in de IoT-wereld. In het analyseren van de huidige situatie leer ik dat Koning & Hartman al veel producten en diensten levert die mooi aansluiten bij de eerste stappen die bedrijven op IoT-gebied kunnen nemen. Mede daarom zijn de eerste pagina’s op onze website geplaatst die zich richten op het IoT en wat we daarin kunnen betekenen voor onze klanten. Er zijn eindeloos verschillende aspecten en factoren die enigszins te maken hebben met het IoT die in deze blog bewust en onbewust niet benoemd zijn, maar ik hoop dat ik een beetje een beeld heb kunnen vormen over wat het IoT is en waar het vandaan komt. Eén ding weet ik in ieder geval zeker: het IoT is een ontwikkeling die geleidelijk, maar verrassend snel een hele belangrijke rol gaat spelen in ieders leven.

Hidde Dorhout

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *