De zomer voorbij

Nu we nog net016_boerderij-image-1561821 kunnen genieten van de laatste stralen van de zon, vind ik het een mooi moment om terug te kijken op de zomer. Vlak voor de zomer, in juni, begon ik aan een nieuwe opdracht bij de sales unit Managed and Mobile Solutions. Ik werd verantwoordelijk voor grotere tenders en moest marktonderzoek doen om nieuwe kansen in de markt te vinden.  Dus in plaats van een lange vakantie werd het even doorpakken deze zomer.

Gelukkig werd mij verteld door collega’s dat werken in de zomermaanden helemaal niet zo verkeerd is. Ideaal om even aan een nieuwe opdracht te wennen. Het is dan namelijk lekker rustig. Je collega’s zitten in de zon. Je klanten zitten in de zon. Er staan geen files. Aan het eind van de middag rij je over een lege snelweg naar huis, om direct door te fietsen naar het Vondelpark. Hier schijnt namelijk ook gewoon ook de zon. Diezelfde collega’s vroegen me gelijk of ik het erg vond om hun werk even over te nemen terwijl zij op vakantie gingen. Natuurlijk niet. Met liefde. Het is toch zomer en in de zomer ligt het werk stil.

Nu wilde het toeval dat het moment dat mijn directe collega’s weg waren, er aantal grote aanvragen voor Indoor Mobility projecten binnenkwamen. Bovendien kwam ik erachter dat er een aanvraag was blijven liggen die ook met spoed opgepakt moest worden. Terwijl ik ook onder vuur werd genomen door een klant die niet volledig tevreden was met een al eerder afgeleverde offerte. Daarnaast had ik nog steeds mijn eigen werk. Ik was coördinator van het bid team dat zich bezighield met de aanvraag van het Radboudumc. Maar de meeste leden van het bid team moest ook af en aan op vakantie. Bovendien had ik nog niet helemaal door hoe de lijntjes liepen. Alle ingrediënten voor een fiasco.

Het moment dat je werk zich opstapelt en je niemand meer hebt om te vragen hoe je je werk moet doen, is je enige optie om je werk maar gewoon gaan te doen. En je zult zien dat het je verbazingwekkend goed af zal gaan. Want als je het nog niet kan, dan leer je je het jezelf wel. En pas als je iets zelf hebt gedaan weet je pas echt hoe het moet.

Daarbij leer je ook welke collega’s je nodig hebt om je doel te bereiken. In het begin leg je wellicht flink wat afstanden af om die juiste personen te vinden maar uiteindelijk weet je wel direct hoe de lijntjes lopen. Bovendien leer je in je zoektocht naar de juiste personen ook mensen kennen die je onder normale omstandigheden wellicht niet of pas veel later had leren kennen.

Als je je eigen effectiviteit in een organisatie gaat bekijken, zie je dat die effectiviteit niet alleen afhankelijk is van het werk dat je levert, maar ook wie input wil leveren voor jouw werk en wie uiteindelijk iets met jouw werk gaat doen. Je interne netwerk maakt een wereld van verschil. Als je altijd bij de hand genomen wordt of puur volgens vooraf gedefinieerde processen werkt, zal je op de korte termijn wellicht je werk sneller en beter kunnen doen, op iets langere termijn ben je veel minder effectief.

En dat is, nu ik zo terugkijk, waarschijnlijk mijn grootste groei geweest deze zomer. Niet dat ik nu precies weet hoe ik mijn taken moet uitvoeren, die zullen weer veranderen. Maar het feit dat ik weet hoe je je interne netwerk vergroot en hoe je daar gebruik van maakt. Bovendien weet ik straks precies wie ik moet hebben als ik nieuwe taken krijg. En dan kan ik volgende zomer wel eerder naar huis om in de zon te zitten.

Viktor Stelder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *