De balans tussen denken & doen

Ik heb altijd gedach320336_377463042308022_703561752_nt dat ik meer een ‘doener’ was, in plaats van een ‘denker’. Ik hield er niet van om te lang over dingen na te denken, want als je in actie overgaat, kun je altijd nog bijsturen wat niet goed gaat. Je kunt immers niet alles vooraf uitdenken. En al doende leert men. Toch?

Een paar maanden geleden werd ik op donderdag gebeld door mijn Manager: of ik vrijdagochtend een meeting bij kon wonen. De volgende ochtend zat ik in de kick-off meeting van het project dat mijn nieuwe opdracht zou worden. Een onderaannemer van een belangrijke partner van Koning & Hartman leverde niet het gewenste resultaat en Koning & Hartman werd gevraagd om een deel van het werk over te nemen. Doel was om 300 telecom-sites binnen 2 maanden opgeleverd te krijgen. Dit betekende dat we de maandag erop meteen aan de slag moesten.

Voordat ik aan deze opdracht begon, ondersteunde ik als QSHE-Officer de operatie om alles volgens de juiste veiligheids- en kwaliteitsstandaarden te doen. In deze functie was ik dus voornamelijk bezig met het denken, zodat mijn collega’s in de operatie konden ‘doen’.  In deze nieuwe opdracht waren de rollen omgekeerd en moest ik direct in actie komen om resultaten te behalen.

De eerste week van het project was vooral trial & error: de werkzaamheden waren redelijk nieuw voor ons en we moesten de toolings en specificaties van onze opdrachtgever eigen maken. Door de tijdsdruk heb je de neiging om door te blijven gaan. Ik had het idee dat er nog wat verbetering mogelijk was binnen ons proces. Maar doordat je zelf in het proces zit, is het lastig om het weer even van een afstand te bekijken. Daarom heb ik twee collega’s die niets met het proces te maken hadden gevraagd om er een frisse blik op te werpen.

imagesIk heb samen met hen het proces doorlopen en door hun vragen en feedback, werd het mij duidelijk waar nog verbeteringen mogelijk waren. Vervolgens moest ik ook het proces tijdelijk stilzetten, om samen met het projectteam een nieuwe werkwijze af te spreken en in te voeren. Door de tijdsdruk voelt het niet altijd logisch om een pauze in te lassen, maar om een verbeterslag te kunnen maken, was dit wel noodzakelijk. Nadat we deze verbeterslag hadden doorgevoerd, is onze dagproductie omhoog gegaan. Het doorvoeren van deze verbetering heeft ons wat tijd gekost, maar uiteindelijk heeft het nog meer opgeleverd.

Ik ben nog steeds een voorstander van het doen, maar om te kunnen verbeteren, moet je op tijd een pauze durven inlassen om even na te denken. Om vervolgens het goede goed (of zelfs nog beter!) te kunnen doen.

Kim Sillekens

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *